fimmtudagur, október 07, 2004

Ahh

Ég er komin heim, nokkrum tugum þúsundum fátækari og nokkrum flíkum ríkari. Mér tókst að næstum að framkvæma allt sem ég ætlaði mér, labba um, fara á söfn, borða (fékk mér tvisvar smörrebröd mmm), hefði þegið einn dag í viðbót til verslunar, en hefði væntanlega ekki getað borgað fyrir það svo það var kannski eins gott.
Ég á reyndar mjög erfitt með að kaupa mér föt einhvertíman hef ég bitið það í mig að svoleiðis sé ekki gert nema þagar það sem maður á er orðið gegnsætt af notkun. Sem þýðir að ég á eiginlega bara ljót föt. Auk þess er ég mað einhverja áráttu fyrir því að kaupa bara praktísk föt; boli, gallabuxur, svartar ullarpeysur og þessháttar sem þýðir að ég á engin spari eða djammföt, sem svo leiðir af sér panik-ástand þegar brúðkaup, afmæli eða eithvað fínt stendur fyrir dyrum.
En fataskápurinn minn er þó orðin nokkuð feitari en hann var áður en betur má ef duga skal, vil ég því biðja ykkur kæru lesendur (þótt þið séuð ekki margir) að gefa mér einhverja fallega flík í afmælis og jólagjafir, svo að hægt sé að sjást með mér á götu í framtíðinni, það er augljóst að ég get þetta ekki sjálf ;)

fimmtudagur, september 30, 2004

departure: - 4 hours

Húrra lanþráður dagur loksins runnin upp. Íbúðin er (næstum hrein) og ég er búin að pakka. Þetta gekk þá ekki hrakfallalaust fyrir sig; eldhúsgólfi þornaði ekki svo það var á mörkunum að ég gæti klárað að vaska upp, gleymdi að skola hárnæringuna úr hárinu á mér og fattaði það ekki fyrr en ég var búin að blása það og var næstum byrjuð að slétta það (ég er svo bræt stundum), en nú er komið að þessu. Nú er bara að skrifa miða til passaranna og drífa sig af stað.
Húrra!!! Denmark here I come

miðvikudagur, september 29, 2004

Oj þeim

Jón Steinar Gunnlaugsson er orðin hæstaréttardómari,
það er búið að rífa niður gömlu innréttungarna í lansbankanum svo það er ekkert gaman að koma þangað lengur,
Það er uppselt á Marianne Faithfull tónleikana,
og ég á ennþá eftir að klára fáranlega einfalda ritgerð áður en ég get farið að pakka!!!
...grrr

þriðjudagur, september 28, 2004

Operation cleaning

Íbúðin mín er að fara í pössun um helgina. Ungherra Sigurðson ætlar að taka að sér að dvelja hér á meðan ég er í köben og klappa kettinum og svoleiðis. Þessi ráðahagur hefur leitt af sér gífurlega tiltekt, því þó að það sé alkunna að ég er sóði og hef mjög háann draslþröskuld óska ég engum þess að búa í mínum skít. Hef þess vegna ráðist í stóraðgerðir cleaningwise, þreif m.a.s eldhúsinnréttinguna sem var svosem ekki vanþörf á, þannig að ég er búin með jólahreingerninguna, húrra.

Nú þarf ég bara að lesa eina skáldsögu, tugi blaðagreina og skrifa eina ritgerð og þá er ég tilbúin.

sunnudagur, september 26, 2004

dúmsídúms...jammogjá

Síðustu daga hef ég oft fengið góðar hugmyndir og oft hefur verið reynt að byrja en alltaf hætt við og hef svosum ekki miklu við þetta að bæta, og þó og þó... Gæti kannski talað um;

Hvað ég kann vel við Þjóðarbókhlöðuna,
Hvað ég hlakka mikið til að fara til Köben á fimmtudaginn
Hverju ég hef tekið eftir á flandri mínu um miðbæinn,
-hvað Prikið er orðið glansandi fínt
og að nýji umhverfisráðherrann mætti í gulum jakka á fyrsta fundinn sinn í stjórnarráðinu
Hvað ég er orðin leið á að þvælast ein í bænum milli 14 og 15 á miðvikudögum og ef þú kæri lesandi sérð mig á þessum tíma myndir þú viljir koma með mér á kaffihús?
Hvað ég er orðin þreytt á að hitta ekki á rétta stafi á lyklaborðinu
Hvað sambýlismaðurinn er orðinn hrifinn af Erikum (blóminu sko)
Að skólataskan mín rifnaði fyrir einni og hálfri viku síðan og ég tými ekki að kaupa mér nýja en er á sama tíma orðin voða þreytt á að halda á öllum bókunum mínum
Hvað mig vantar mikið hjól til að komast einhvertímann á réttum tíma í skólann
Hvað mér þykir Gísli Marteinn leiðinlegt sjónvarpsefni, en hef víst sagt það áður
Að ég hef ekki getað boðið Bryn í súkulaðiköku afþví ég nenni ekki að taka til :(
og hvað mig langar mikið með henni í bíó en hef væntanlega ekki tíma fyrr en í næstu viku
Hvað Norðmenn gera góðar auglýsingar
Hvað mig langar að fá Louísu heim
Að starf mitt er orðið þess valdandi að ég er hætt að þola börn (utan vinnutíma)
og fleira og fleira...
Þetta efni hefði getað enst mér fram að jólum en hvað um það, ég er búin að koma þessu frá og ef einhvern vantar nánari útskýringar þá er bara að spurja.

sunnudagur, september 19, 2004

Næturlífið

Í nótt átti ég í merkilegum samræðum við mann útum gluggann á leigubíl:

Maðurinn: Ertu á lausu?
Ég: já
maðurinn horfir í smá stund
Maðurinn: Afhverju?
þessari spurningu gat ég ekki annað en svarað
hreinskilningslega: Ég bara veit það ekki
Maðurinn: Ertu kærulaus(hvað sem það nú átti að meina)viltu ekki svona littla, sæta stráka eins og mig?

Þessari spurningu gat ég ekki svarað því þessi maður var ekki lítill og ekki sætur og örugglega tæplega fimmtugur.

Stuttu seinna fór leigubílstjórinn að fræða mig um James Bond og og einhverja hljómsveit sem ég hef aldrei heyrt um.

föstudagur, september 17, 2004

Úff

Í heimsku minni skipti ég óvart á Ísland í dag(eitthvað sem ég reyni að gera ekki)og þar var Love gúrú að... perfomera (for lack of a better word)og það var ekki gott, eiginlega bara hræðilegt. Ef þetta átti að vera fyndið var ég ekki að sjá það, og þar sem mér skilst á ákveðnum danmerkurfara (sem virðist vera hættur að lesa síðuna mína btw, hint hint)þarf maður að vera suddalega drukkin til að sjá húmorinn í þessu. Sem þýðir að ég mun aldrei ná þessu. Sem er svosem ekkert svo slæmt.

laugardagur, september 11, 2004

Þó get ég ekki ábyrgst að ég geri þetta ekki sjálf.

Umnefni

Mikið er ég feginn að aðrir hafa sömu skoðun á þessu og ég. Einnig fer það voðalega í taugarnar á mér þegar manni er heilsað með lýsingarorðum s.s "Hæ sæti/sæta/sætu hjón/sæta par" þetta hljómar eithvað svo yfirborðskennt og ég er alltaf að bíða eftir því að einhver missi útúr sér "hæ ljóti/feiti/leiðinlegi"
Gott dæmi um þetta er að finna í kvikmyndinni Dís, sem er að öðru leiti ágætis mynd en stórmenguð af þessu leiti.

fimmtudagur, september 09, 2004

Drættir

Ég er komin með yfirdráttar heimild. Já nú var ekki lengur hjá því komist að verða maður með mönnum og ná sér í svoleiðis. Það kemur reyndar ekki til af góðu þar sem ég þurfti að taka námslán til að lifa af árið. Ástæðan fyrir því að ég er einmitt á netinu núna er sú að ég þarf að athuga nákvæmlega hversu miklum péningum ég er búin að eyða það sem af er mánuðinum.
Ég tók neblega þá skynsamlegu ákvörðun að skrá mig í dönsku til 30 ein. sem kemur svo í ljós er áræðinlega dýrasta fagið í öllum háskólanum, bókalega séð. Ekki bætir það stöðuna að ég keypti náttúrulega vitlausa bók í einu fagi og get ekki skipt henni því ég fattaði það ekki fyrr en ég var búin að merkja mér hana, 5000 kall farinn þar, arrg. Sé samt ekki eftir valinu því námið er voða krúttlegt og sætt, næstum eins og að vera kominn í menntaskóla aftur.
Annars er skólinn voða fínn, fyrir utan gærdaginn þegar ég ákvað að fara á flottu, ónýtu, HÁHÆLUÐU stígvélunum mínum og pilsi, og fór svo labbandi í skólann. Mistök sem ég geri ekki aftur.
"Afhverju?" spyrja þá sumir "afhverju fór hún Anna yfirmátaskynsamaíklæðavali eins og puntudúkka í skólann?". "Æi" svarar hún þá "það voru allar hinar stelpurnar eitthvað svo fínar í pilsunum sínum að mig langaði að prófa líka og ég átti ekki aðra skó sem pössuðu við pilsið"
Heyriði þetta! "allar hinar" það virðist vera að HÍ sé að takast það sem barnaskólanum, gagnfræðaskólanum og menntaskólanum tókst ekki...fá mig til þess að vilja vera eins og allir hinir. En örvæntið ekki reynsla gærdagsins hefur sýnt mér að "allir hinir" eru ekki svarið, ó nei. Svartir, FLATBOTNA, Camperskór eru svarið. Best að athuga með yfirdráttinn.

föstudagur, september 03, 2004

Ahhh

Föstudagur: Money in the bank, matur í ískápnum og Michael Ball í sjónvarpinu, og öll helgin framundan.

fimmtudagur, september 02, 2004

Öskur og læti

Mikill djöfulsins hávaði getur verið í drukknum unglingsstelpum!!!!

fimmtudagur, ágúst 26, 2004

Undur og stórmerki

Var að fá svona heimsendingarseðil frá skólanum með svona yfirliti yfir námsferilinn og það kemur í ljós að ég er með yfir 8 í meðaleinkun.

þriðjudagur, ágúst 17, 2004

Team spirit

Stærsta vandamálið við Olympiu leikana að mínu mati er að það er svo langt á milli að maður gleymir reglunum á milli.
Já lesendum kann að þykja þessi staðhæfing undarleg frá mér komin en jú ég hef gaman af sumum íþróttaviðburðum. Ég hef endurnýjað kynni mín við þulina hjá Eurosport og dramatíkin og spennan þar á bæ heldur mér fastri yfir sjónvarpinu, í kvöld er það liðakepni í fimleikum.
Ég held með rússunum eins og venjulega, en græt það svo sem ekki þótt rúmenarnir nái gullinu, á meðan það eru ekki Améríkanarnir. Annars eru þessar dvergvöxnu smá stelpur alveg stórmerkilegar, hoppandi og skoppandi, með glimmer og gel í hárinu og framkvæma hluti sem á eiginlega ekki að vera hægt að gera og það virkar ekki einu sinn flókið.
Og jújú Rúmenar voru að enda viða að rústa könunum og Rússarnir í þriðja. V. good

Önnur keppni eftir tvo daga.

fimmtudagur, ágúst 05, 2004

Big brother

Í gær byrjaði tölvan mín að klikka, í dag fæ sendan ég auglýsingarbækling um Tölvulán frá bankanum mínum. We are not alone.

laugardagur, júlí 31, 2004

Eitthvað er tæknin að stríða okkur

Þeir sem þekkja til hennar vinsamlegast biðjið hana að hætta þessu!

Af gefnu tilefni

Ég er búin að eignast aðdáanda. Hann er ljóshærður með blá augu og í gær fékk ég að svæfa hann eftir langan og strangann dag í aðlögun. Hann var lítill og hræddur en honum leið betur afþví að ég var hjá honum. Honum leið líka betur við að sjá mig þegar hann vaknaði umkringdur ókunnugum sofandi hrúgum og grét þangað til ég kom og bjargaði honum. Hann er eins og hálfs árs og hann er vinur minn.

Mér finnst gott að geta hjálpað svona greyjum sem geta ekki hjálpað sér sjálf.
Mér finnst gott að eiga marga vini (52 +), þó þeir séu helmingi minni en ég og kunni ekki að tala.
Og mér finnst gott þegar ég veit að einhverjum þykir vænt um mig
Ég fæ mín sjö knús á dag (and then some) og það besta er að ég fæ að skila krílunum í lok dags og koma heim til mín, hlusta á þögnina og klappa kettinum. Því þetta er erfitt, og þá meina ég mjög erfitt, en þegar þetta er gott, þá er þetta best.
Ég fæ mikið kikk útúr því þegar yfirmaður minn er tilbúin að gera næstum hvað sem er bara til þess að halda í mig, þó það sé bara í einn og hálfann dag í viku.Mér finnst æði að vera góð í því sem ég geri og frábært þegar það er metið við mig.

Ég veit að ég er líka góð í öðru og ég get fengið miklu meira fyrir það. Það er náttúrulega bara djók að skammast sín fyrir launin sín því allir í kring um mann eru komin með fullorðins kaup og maður er sjálfur að hala inn unglingavinnu pening. Verið samt ekkert að segja mér að skipta um vinnu... þetta er bara of gott.

Og á þriðjudaginn fæ ég að gera þetta allt uppá nýtt.



















...Og nei ég ætla ekki að verða Leikskólakennari!






Fuck Vísa

Ég tek það fram að mér reynist ekki létt að nota Vísakort. Reyndar vildi ég gjarnan vera ein af þeim sem nota það út í hið óendanlega og er bara allveg sama um afleiðingarnar, en ég er bara ekki þannig. Það hefur hingað til verið dregið fram í lok mánaðarins þegar allur péningur er búinn, eða í erlendum viðskiptum mínum (amazon dot kom og annað skemtilegt).
Þetta hefur þó ekki verið neinn gífurlegur peningur hingað til. En nú er svo komið að ég er orðin (hrollur) "fullorðin" og er því farin að ferðast ein til útlanda, rosa gaman og mikið fjör nema það að nú þarf ég að borga allt ein og sjálf, sniff. Enginn til að bjóða mér í mat eða bíó eða kaupa handa mér eithvað fallegt, og þar kemur vísa kortið inní.
Þá er afskaplega þægilegt að hafa svona kort sem virkar allstaðar en það er vita vonlaust fyrir mig að halda reiður á því hversu miklu ég er búin að eyða og þess vegna er ég nú komin í þá stöðu að ég skulda pabba mínum (sem betur fer fara mín viðskipti í gegn um hann annars væri ég í fangelsi núna) yfir 100.000 kr. Eða réttara sagt var ég í þessari stöðu í byrjun júní og er búin að vera að borga smámsaman í allt sumar og á núna um 70.000 eftir. Púff með þessu áframhaldi verð ég búin að borga þetta niður næsta sumar.
Ég er nefnilega í svona hugsjóna starfi sem ég fæ sama og ekkert borgað fyrir, þannig að ég sem ætlaði að verða rík í sumar (sem þýðir 90. þús í stað 50. þús sem ég lifði á í vetur) er í nákvæmlega sömu sporum og í vetur, nema núna er þetta svo miklu, miklu sorglegra.

sunnudagur, júlí 25, 2004

"Sumarfrí"

Sumarfríð er búið og eftir standa viðburðarsnauðustu dagar lífs míns.
Mín skilgreining á fríi er; að gera allt sem maður hefur ekki haft tíma til að gera sökum vinnu og annara anna. Í ár stóð mér nákvæmlega ekkert til boða, engin utanlands ferð,engin útilega og aungvar stórframkvæmdir ( voru allar yfirstaðnar þegar fríið byrjaði) og mér hundleiðast smáverk og dútl og annar lokafrágangur svo það nýttist mér ekki. 
Sem sagt vita gagnslaust frí.  Reyndar settu veikindin stórt strik í reikningin vegna þess að ég hafði í raun bara þrjá daga í að vera allveg hraust og spræk og hef síðan verið hálf ónýt. 
Nokkrir atburðir hafa þó reddað því sem reddað varð.  Einkabílstjórinn og frú fóru með mig í tvær dagsferðir eina á Snæfelsnes (orkan úr jöklinum var þó ekki nóg til að ná úr mér restini af pestinni) og aðra á þingvelli, sem var indælt.  Einnig stendur uppúr minn þáttur í undirbúningi brúðkaups systur Louísu, sem var að blása upp blöðrur og hengja þær upp, sem var svaka stuð sem stóð í tvo tíma , en þar með er það líka upptalið.
Á morgun á ég svo von á litlum glókolli í aðlögun og þarmeð er ég aftur farin að vinna. Og mig hlakkar m.a.s til.

miðvikudagur, júlí 21, 2004

Jahá

Það er sagt að gáfur gangi í ættum