Mis merkilegar staðreyndir um mig.

(Ég var s.s klukkuð)

1. Ég á nýtt hjól: Gamla hjólið mitt var endalaust bilað svo ég gafst upp í gær og keypti mér nýtt, það er hvítt.

2. Mér þykja kastaníutré æðisleg: uppgvötvaði þetta í fyrra, í Lergravsparken er eitt risa stórt sem ég labba oft framhjá og á haustin er jörðin í kring um það þakin kastanúhnetum og þegar maður gengur á þeim fær maður ókeypis fótanudd.

3. Ég borða ekki gúmmí nammi svo ég kaupi mér aldrei bland í poka.

4. Síðan við Hákon byrjuðum saman hef ég lært að borða fleira en síðustu tíu árin.

5. Það stefnir allt í að öll eldhústæki/áhöld sem ég mun eignast verði rauð.

6. Mér finnst ógeðslegt að vera kámug eða blaut á höndunum: Vaska aldrei upp án gúmmíhanska og ég hef keypt gúmmíhanska inn á heimili sem ég hef þurft að vaska upp á ef þeir hafa ekki verið til.

7. Ég þvæ mér alltaf um hendurnar með köldu vatni (nema þegar ég elda): Ekkert prinsip mál í rauninni, skrúfa bara alltaf frá kalda vatninu en verð alltaf jafn glöð þegar vatnið er volgt/heitt.

8. Mér finnst gaman að raða hlutum og sortera: Get og hef eytt mörgum kvöldum fyrir framan sjónvarpið við að sortera í skúffur, hillur og skápa.

Ég ætla ekki að klukka neinn en ef einhver vill segja mér eitthvað skrítið um sig, bendi ég á kommentakerfið hér fyrir neðan.

Raftæki

Loksins eftir hálfsárs langar samningavðræður og vangaveltur höfum við Hákon gert okkar fyrstu sameiginlegu fjárfestingu. Við keyptum okkur ristavél.

Lasin!

Við erum búin að vera lasin. Ég síðan áður en við lögðum af stað frá Íslandi en Hákon síðan á fimmtudaginn.
Það er mjög auðvelt að sjá að Hákon er veikur, hann nefnilega þagnar. Hann hvorki talar né syngur og hangir í tölvunni eða sefur á meðan. Þeir sem þekkja hann að þetta er mjög óeðlilegt ástand fyrir þennan mann (nema kannski þetta með tölvuna). Mér þykir þetta afskaplega erfitt enda ekki vön svona hegðun og þessvegna er ég alltaf að böggast í honum þegar hann er veikur. Þú veist, tala við hann, kyssa hann (svo honum batni fyr), taka myndir af honum (því hann er svo sætur svona ræfilslegur), bara svona þessir venjulegu kærustu hlutir.
Það sem böggaði mig samt allra mest var það að í tæpa viku hef ég ekki fundið bragð eða lykt af nokkrum hlut. Í rauninni kom það mér á óvart hversu mikið ég í rauninni nota lyktarskynið. Mér finnst ég t.d ekki vera komin almennilega til Kaupmannahafnar því ég finn ekki lyktina af henni. Þetta er samt að koma núna ég finn alveg gleffsur af lykt eða bragði öðru hvoru. Fyndnast er samt núna þegar þetta er sátt og smátt að koma aftur hvað heilinn er orðinn óvanur því að greina hvaðan lyktin kemur. Á föstudaginn var ég t.d mikið að spá í af hverju þessi góði sápu ilmur kæmi, vitandi það að hér hefur ekkert verið þrifið með sápu svo vikum skipti*, og það var ekki fyr en eftir töluverðan tíma sem ég fattaði að í rauninni var þetta ekki lykt heldur bragðið af hálsbrjóstsykrinum sem ég var að japla á.
En allavega við erum að skríða saman. Hér flæðir allt í notuðum snýtipappír, a.m.k 4 nefspreys brúsar eru í notkun, og ef það væri ekki fyrir einhverja góðhjartaða sál sem splæsti í pakka af extra mjúkum klósettpappír værum við komin með glóandi rauð Rúdolfs nef fyrir löngu. Sem stendur eru þau bara pínu aum af snýtingum og hnerraköstum. Og hafið engar áhyggjur af Hákoni, hann er farinn að tala aftur og er að snar batna, ég veit það vegna þess að hann er búinn að vera að kitla mig í allann dag.



*Nú veit ég ekkert hvernig þrifum á Caprivej hefur verið háttað síðustu vikur, svo hér er eingöngu um skáldlegan hentugleik að ræða.

Það hefur einhver sofið í rúminu mínu...

Nú hef ég öðlast skilning á viðbrögðum bjarnanna í Gullbrá og björnunum þremur. Því þó að það sé heilmikið gagn af því að hafa gesti í íbúðinni á sumrin þegar við erum ekki heima, þá er óneitanlega margt sem hefur færst úr stað síðan við vorum hérna síasrt. Svo ekki sé minnst á allt nýja dótið sem ég hef ekkert geta leikið með(þ.e nýji ísskápurinn, hillurnar og snagarnir. Svo er líka búið að rífa niður einn vegg og húsið hinu megin við götuna virðist vera búið að fá eldingavara á þakið.

Annars er sumarið búið að vera sirka svona hjá mér.
Enjoy

Ég er farin að taka til.

Jú jú ég bakaði köku

Njótið þess bara að horfa á hana þangað til að ég hef næst tíma til að tala við ykkur.

Ammili

Hann á afmæli í dag
hann á afmæli í dag
hann á afmæli uppáhalds Hákoninnn minn í öllum heiminuuuum
hann á afmæli í daaaag!!

Húrra húrra húrra!!

svo er ég líka komin í símasamband, en ég ætla ekki að syngja neitt um það.

Komin heim

og báðir símarnir sem ég er með eru dauðir svo ef það þarf að ná í mig er hægt að hafa samband við ritarann minn í síma 8208744 og skilja eftir skilaboð. Allavega þangað til að ég redda síma.

Hvað gerir maður þegar maður er að fara að halda sextugsafmæli og ísskápurinn bilar?

Maður impróviserar!


og fer mjööög snemma á fætur til að redda restinni.

Buin!

Búin í prófum

Búin að mála svefnherbergið.

Komin í sumarfrí.

Er ekki lífið orðið soldið öfugsnúið þegar nemendur í prófi þurfa að sussa á yfirsetufólkið!!!

All by my lonesom

Jæja, þá er tölvuskrattinn kominn á sinn stað í rúminu og nú er bara að sjá hvort að ég kunni þetta ennþá.

Mig langar til Íslaaaands!!!

Mig langar til Íslaaaands!!!

Prof

Mér leiðist að læra undir próf! Maður verður bara dofinn í rassinum af því og svo langar mig svo mikið að mála svefnherbergið.

Köllun

Hann Hákon hefur loksins fundið köllun sína! Já kæru vinir tæknifræðin er á leið út og snyrtifræðin á hraðri leið inn.

Ég held að það muni fara honum vel að vera Hákon snyrtir. Bæði er hann svo góður í höndunum og svo verður hann örugglega eini snyrtirinn í bransanum sem segir "hættu þessu væli!!" við skólstæðinga sína á meðan hann er að vaxa á þeim fótleggina.

Ái!!

Ok ég er að ná þessu

Málið er að ég hef aldrei gert þetta áður, því alveg síðan ég flutti hafa allar ferðir heim snúist um að hitta Hákon. Þess vegna var ég eins og hálfviti fyrstu dagana. Væflaðist um og var alltaf hálfpartinn að bíða eftir að Hákon kæmi að ná í mig.
Núna er ég hins vegar voða bissí, bæði við að hitta fólk og læra inn á milli. Svo þarf ég að sofa voða mikið, því þegar heimurinn manns samanstendur af fjórum fullorðnum og einu barni þá er rosalega lýjandi að hitta allt í einu 20 manns á dag.
Úff hvað ég þarf eithvað að leggja mig maður.

Komin heim!

Hvað gerir maður eiginlega á Íslandi þegar er enginn kærasti að heimsækja???

Melónur með hvítlauk eru aftur á móti spes.

Pera

Rétt í þessu borðaði ég hina fullkomnu peru. Hún hefur dvalið í leyni inni í ísskápnum okkar síðan um páska og uppgvötvaðist fyrst í dag. Hákon fékk einn bita en annars hámaði ég hana í mig alein. Nú langar okkur bæði í meira.

Já lífið er spennandi á Caprivej.

1. mai

Fram þjáðir menn í þúsund löndum
Sem hekkja damm dam dam daramm
Nú hmm hmm damm dam dam dam öndum
tralla lalla laalla ströönd

eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað
tralla eitthvað eitthvað meir
hmhmhmhhmhmhmhmhm
..........

Þó að framtíð sé fallin
dam dam daam daam daamm daamm dam
Því internasjónallin
mun tengja strönd við strönd