Komin heim!

Hvað gerir maður eiginlega á Íslandi þegar er enginn kærasti að heimsækja???

Melónur með hvítlauk eru aftur á móti spes.

Pera

Rétt í þessu borðaði ég hina fullkomnu peru. Hún hefur dvalið í leyni inni í ísskápnum okkar síðan um páska og uppgvötvaðist fyrst í dag. Hákon fékk einn bita en annars hámaði ég hana í mig alein. Nú langar okkur bæði í meira.

Já lífið er spennandi á Caprivej.

1. mai

Fram þjáðir menn í þúsund löndum
Sem hekkja damm dam dam daramm
Nú hmm hmm damm dam dam dam öndum
tralla lalla laalla ströönd

eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað
tralla eitthvað eitthvað meir
hmhmhmhhmhmhmhmhm
..........

Þó að framtíð sé fallin
dam dam daam daam daamm daamm dam
Því internasjónallin
mun tengja strönd við strönd

Vitiði hvers vegna dönskum fjölmiðlum þykir spennandi að það skyldi fæðast stúlka inn í konungsfjölskylduna í fyrsta sinn í 60 ár?
Vegna þess að það verður svo gaman að fylgjast með því í hvernig föt hún verður klædd í!!!

arg ekki minnist ég þess að það hafi nokkur tímann verið minnst á klæðarburð bróður hennar. Reyndar minnir mig að það hafi allir verið svo fegnir að hann var strákur svo það þyrfti ekki að breyta lögunum um arfgengi til krúnunnar. Það á barasta að sparka í svona fólk!

Mikið vona ég að krakkinn verði týpann sem er alltaf með drengja koll og neitar að klæðast pilsum!

Þögnin

Nú skil ég loksins afhverju tannlæknar þrjóskast við að tala við sjúklinga sína þó þeir séu með kjaftinn fullann af höndum og ýmiskonar tækjum og tólum. Þeir varða nefnilega svo þreyttir á þögninni! Hákon er lasin. Hann er með bullandi hálsbólgu og getur næstum ekkert talað svo samskipti okkar hafa að mestu farið fram í gegnum hvísl og táknmál, ég fer neblega að hvísla líka þó það sé ekkert að mér í hálsinum. Ég er að verða vitlaus því yfirleitt tölum við saman allann daginn þegar við erum bæði heima. Sem betur fer vill hann meina að honum sé að skána og ég er að fara í skólann á morgun svo ég þarf ekki að fara að tala við sjálfa mig... eða vegginn. Sénsinn að ég gæti búið í klaustri!

Svo er síminn minn dauður og ég finn ekki hleðslutækið svo það er ekki hægt að ná í mig þannig, hringið í heima símann.

God påske

Einn lasinn maður, fullt af súkkulaði, páskaliljur og afgangar í ofninum síðan úr matarboðinu í gær. Úti er rigningasuddi og þá er er ekkert annað að gera en að kúra sig undir sæng, horfa á restina af Matador og borða.




Gleðilega páska.

Komin heim!

London var æði. Löbbuðum út um allt og skoðuðum margt. Ég keypti mér ljóta skó, lærði sudoku og komst að sotlu mjög merkilegu um Hákon sem ég hyggst nýta mér á ferðalögum í framtíðinni.
Myndir af reisunni og íbúðinni í myndaalbúminu sem ég bjó til afþví að ég á vera að læra.

Húrra!!

Í dag var góður dagur. Ég keypti mér sólgleraugu og sótti hjólið mitt í viðgerð, sem er nú eins og nýtt. Við Hákon splæstum í restina af Matador, cust in case að lagerinn klárist áður en við komum frá London. Svo héngum við í smá stund útí garði á peysunni af því að veðrið var svo gott, Hákon gerði sudoku og ég eignaðist nýja vinkonu sem er þriggja ára og elskar krullur.
Í kvöld ætla ég að reyna að klára fyrsta uppkast af fyrri hluta, fyrsta kafla ritgerðarinnar og á morgun ætla ég að taka til og pakka og svo förum við London á sunnudaginn.

dæs...good times.

p.s af gefnu tilefni vil ég taka það fram að læknaneminn átti bara að notast til þess að lesa yfir áðurnefnda ritgerð ekki til neins annars, hvorki með fiski eða í sófa.

Medical assistance required

Mig vantar svo læknanema sem nennir að vera besti vinur minn fram í júní. Að launum getur viðkomandi fengið aðgang að svefnsófanum mínum og fisk einu sinni í viku.

Af hverju þarf taugakerfið endilega að vera svona flókið!?

Fiskinn minn... nammi nammi namm

Í gær komu pabbi og mamma með sendingu af fiski frá Íslandinu bláa. VIð vorum að sjálfsögðu voða spennt og strax í hádeginu í dag sauð Hákon fyrir mig ýsu og kartöflur (sorrý Biggi ;-) ) sem ég borðaði með rúgbrauði og smjöri. Hamingjustuðullinn á Caprivej rauk upp um marga metra og ég held að ég fari bara ekki í vont skap aftur fyrren einhvertíman eftir páska! Hér er svo mynd af dýrðinni.

Þau komu reyndar líka með sultukökur, mjólkurkex, létt og laggott, gunnars majónes, pulsur og páska egg sem við (og þá aðalega ég ) munum gæða okkur á næstu vikurnar.

Jakvæðni

Mér hefur verið tjáð að hrakfarir okkar Hákonar séu farnar að fylla aðeins of mikið á þessu bloggi svo ég ætla ekki að segja ykkur frá blöðrubólgunni minni, húsfundinum sem ég fór á í gær eða þegar Hákon hóstaði lakeroli upp í nefið á sér (það var víst ekki þægilegt). Ég ætlaði reyndar alltaf að segja frá vorinu en svo kom bara vetur aftur svo það verður að bíða betri tíma.
Hins vegar get ég sagt frá símtalinu sem við fengum aðfaranótt þriðjudags frá föður BiggaogÝrrasronar til að láta vita að hann væri kominn í heiminn. Það var sko skemmtilegt símtal og svo er hann sætur líka. Við drifum okkur að sjálfsögðu í bæinn daginn eftir til að fá okkur steik honum til heiðurs og að kaupa gjöf handa honum.
Magnað samt hvað mér þykja barnaföt lítið skemtileg. Það er alveg til vandræða því í kringum mig fæðast börn eins og ég veit ekki hvað. Þetta er náttúrulega mikið gleði efni, en fyrir vikið er ég búin að skoða mikið mikið að barnafötum og aldrei fundið neitt sem ég er sátt við. Aumingja börnin mín verða alltaf að vera nakin.

Í öðrum fréttum er það helst að mig langar í Nóakonfekts páskaegg.

(úff hvað ég skrifa leiðnleg jákvæð blogg)

Dís ester!!!

Matador virðist vera hætt að fást í stykkjatali! og við erum bara komin uppí 12 af 24 þáttum!!!

Já já, nú er ég búin að skera í sundur á mér þumalinn.

Á einni viku er Hákon búinn að brenna sig illa á hendinni, láta fugl skíta á sig og ég er búin að detta í stiga og missa huge þunga plötu á ristina á mér. Ég er ekki viss um að við þorum út í næstu viku, kannski dettur klósett á hausinn á okkur.

Ég er að segja ykkur, 2007 er vonlaust ár.

Fullorðin?

Ég er að fara að skrifa ba ritgerð... á morgun, eða ég byrja á morgun. Mér finnst þetta voða merkilegt eitthvað því ef okkur tekst að skila ritgerðini í sumar þá verð ég í raun og veru komin með ba gráðu, og þá er maður fullorðin, er það ekki?

Annað merki þess að ég er að verða fullorðin er nýtilkomin samúð mín með öllum nágrönnum kórpartýanna sem ég lagði til hávaða í. Aðfaranótt sunnudagsins sváfum við Hákon neblega á sófanum í stofunni vegna þess að nágranninn á neðri hæðinni var að halda "rústum íbúðinni partí" (this is the bitter old woman talkin). Stofan þeirra er neblega undir svefnherberginu okkar og græjurnar þeirra eru beint undir rúminu okkar.
Svo má ekki gleyma eldhúspartýinu sem hefði alveg eins getað verið uppi hjá okkur miðað við hvernig glamraði í leirtauinu okkar þegar þau börðu með kústinum í borðplötuna. Ég geri ráð fyrir að þetta hafi verið kústur, allavega var brotinn kústur og fægiskófla úti í garðinum undir eldhúsglugganum morguninn eftir.

oh hvað ég sakna þess að fara í partí.

05:10

Anna: pst...Hákon
Hákon (sofandi): mmm
Anna: ástin mín...?
Hákon: hmmm hvað?
Anna: ertu til í að vakna á meðan ég fer á klósettið?
Hákon: jám

(Anna fer á klósettið og kveikir á ÖLLUM ljósum á leiðinni og slekkur aftur á leiðinni til baka).

Anna (kemur aftur uppí): takk

Note to self: Aldrei, aldrei, aldrei horfa á draugalega sjónvarpsþætti áður en ég fer að sofa!

Neðri hæðin

Annað hvort er einhverskonar gjörningur í gangi á hæðinni fyrir neðan mig, eða meiriháttar orgía.

nema hvort tveggja sé.

Ég er að farast því mig langar svo í póstulíns páskaegg með blómum frá Royal Copenhagen. Mér finnst þetta hræðilegt, annars vegar vegna þess að þetta er mjög skýrt merki þess að ég er að verða fullorðin gegn vilja mínum og hins vegar vegna þess að ég þoli ekki þegar mig langar í eitthvað sem ég hef ekki efni á, og sérstaklega þegar það merkjavara.

Ég hef því tekið málin í mínar hendur og reddað mér penslum og málningu, og Hákon er búin að fá skipun um að borða mikið af omelettum á næstu dögum.

Þetta blogg er skrifað á nýju tölvuna mína. Ég kveikti á henni fyrir fyrir korteri síðan og síðan þá er búið að heyrast svona tuttugu sinnum "nei vooó þetta er geðveikt kúl!!!". Meðal þess sem hún kann er:

*Tala
*Sýna veðurspánna
og
*Taka þessa mynd:

Læri læri...

Hvað þarf maður eiginlega að fletta oft upp orðinu thromboembloic stroke til að maður muni hvað það þýðir?!

Sumir eru farnir að horfa á þetta af áfergju, og ég held að þetta verði jólagjöfin í ár. :-)

Jæja jæja en fjölgar þeim

Rúmfélaginn fyrverandi eignaðist son nú um daginn og fær hann því líka pláss hjá litla fólkinu. Eftir að hafa grandskoðað myndir af drengnum hef ég komist að þeirri niðurstöðu að hann líkist mér bara ekki neitt, líklega sváfum við móðir hans ekki nógu lengi saman þarna um árið.

Bloggið sem villtist

Hér kemur blogg sem var skrifað í gær en fór óvart á vitlausan stað.

The curse of the broken stuff
Vitiði mér líst bara ekkert á 2007. Ég fór með tölvuna til læknis fyrir helgi og í dag fékk ég formlegt bréf sem tjáði mér að það væri ekkert hægt að gera. Hún er s.s ekki biluð heldur ónýt! Og þar sem ég skrifa ekki Ba ritgerð tölvulaus, þá verð ég bara að gjöra svo vel að kaupa mér nýja.

Svo eru náttúrulega veggirnir eins og þeir eru, hjólið ennþá beyglað og í dag datt sjónvarpskapallinn út vegna óveðurs. Einmitt þegar ég er heima með hálsbólgu.

.........................................

Síðan í gær er sjónvarpið komið í lag og ég er ennþá veik. Fleira er ekki í fréttum.

Símamál

Hér á Caprivej erum við nýkomin með heimasíma. Við erum nú svosem bæði með gemsa en það ku vera ódýrast að hringja úr heimasíma í heimasíma, svo við fengum okkur svoleiðis. Nema bara hvað að það er eiginlega aldrei hringt í hann og í þau fáu skipti sem það gerist verðum við svo hissa að það tekur okkur smá stund að átta okkur á því að síminn sé í raun og veru að hringja. Svo tekur náttúrulega við leitin að sjálfum símanum því við munum aldrei hvar við vorum með hann síðast fyrir tveimur vikum.
Allavega, ástæðan fyrir því að ég er að skrifa þetta er þessi; ef svo vill til að þið skylduð hringja leyfið þá símanum að hringja í smástund ef við svörum ekki strax,ekki gefast upp,við erum bara að leita að símanum og við svörum fljótlega.

Tilkynning

Í tilefni af því að ég fór að skoða GaujaogKristínarbarn í gær og þótti hún yndislega sæt og mjúk, hef ég nú í fyrsta skipti afmarkað stað fyrir börn á blogginu mínu og fær hún þar fyrsta sæti. Í þessum lista mun svo fjölga eftir því sem líður á árið og öll þessi börn sem vinir mínir ætla að eignast fæðast.

.......................

Í öðrum fréttum af mér ber það helst að Hákon borðaði morgunmatinn minn.

Allveg er þetta dæmigert

Eftir að hafa eytt janúar mánuði í að slást um internetsnúruna gáfumst við upp fengum okkur þráðlaust net. Og hvað gerist? Eftir nokkra dásamlega friðsæla daga bilar tölvan mín!
Hún skipar sér þar með á bekk með bilaða ísskápnum, bilaða símanum, ónýta prentaranum og hjólinu sem einhver asni þurfti endilega að keyra yfir og er nú allt beyglað. Þetta er ekki búinn að vera góður mánuður tækjalega séð.

Hetjan hann Hákon

Hér með tilkynnist umheiminum að ég á heimsins klárasta og duglegasta kærasta! Hann reif sig upp fyrir klukkan tíu í morgun til að standa í röð fyrir utan Nettó ásamt æstum dönum til þess að kaupa prentara handa okkur á svaka tilboði. Það er skemmst fra því að segja að hetjan mín braust í gegnum líðinn (danir í tilboðsleit eru sko ekkert lamb að leika sér við) á slaginu tíu og kom höndum yfir HP prentara sem bæði skannar og ljósritar auk þess að prenta ritgerðir og myndir. Gripurinn seldist upp áður en hann var búin að borga.

Að launum fékk hann knús og nýbökuð horn.

Bank

Það eru búin að heyrast stöðug bankhljóð úr íbúðnni fyrir neðan í allann dag. Mig er farið að gruna að það sé einhver læstur inni.

Changing of the guard

Hákon er byrjaður í skólanum, hann fer út klukkan sex á morgnana og kemur heim klukkan sex á kvöldin, á meðan ligg ég í rúminu fram eftir degi og læt mér leiðast. Þetta er reyndar ekki allveg eins og það átti að vera því ég ætlaði mér sko að stunda heimilisverk af miklum móð og launa honum þannig umönnunina á meðan ég var í prófum. To make a long story short, þá brást ég á fyrsta degi.
Þegar Hákon kom heim í gær var íbúðin pretty much i sama ástandi og hún var í þegar hann fór um morguninn og eftir að hafa horft í kringum sig í smá stund horfði hann á mig og spurði með glotti "hvað ert þú búin að vera að gera í dag?". Ég áttaði mig strax á því að þar sem það að lofta út í svefnherberginu af því að ég var við það að fá hausverk, teldist ekki beinlínis til húsverka ákvað ég að vera bara heiðarleg. Ég brosti því mínu blíðasta og sagði "nákvæmlega ekki rasgat"*.
Þetta var svosem allt í lagi, hann var ekkert reiður og svo tókum við bara til í eldhúsinu og ég bakaði pizzu á meðan hann vaskaði upp.

En í dag! í dag ætla ég sko að vaska upp sjálf...þessar tvær skálar sem hafa verið notaðar síðan í gær ;-)



*(Það er reyndar ekki allveg satt, ég fór mishepnaða ferð í nettó í eftirmiðdagin en þar var svo mikið kraðak að mér tókst ekki að kaupa annað en ost, poka af eplum og twix (handa mér). Svo raðaði ég líka órhreina leirtauinu í vaskinn svo það tæki ekki of mikið pláss.)

Vörusvik!

Ég taldi mig hafa eignast nörd fyrir mann. Svona nördi sem hugsaði bara um klassíska tónlist, mat og súkkulaði og vildi alls ekki hafa kveikt á sónvarpinu á matmálstímum svo hann gæti átt athygli mína óskipta.
Nú er allt í einu þetta sama nörd farið að rjúka frá kvöldmatnum í tíma og ótíma til að "aðeins að tékka stöðuna" (íslensku leikirnir eru ekki sýndir í Danmörku) og emja og óa yfir fullorðnum karlmönnum sem hoppa og skoppa og kasta boltum í net af miklum móð. Maðurinn sem áður talaði um Bach og Schubert af miklum móð er nú allt í einu farinn að láta út úr sér setningar eins og "íslendingar eru að sýna snilldar takta" og "uss þetta var rosa færi!" og síðast en ekki síst "við keppum næst á laugardagin við slóvena".
Ég kannast ekki við að vera að fara að keppa við einn né neinn, því þrátt fyrir (og come to think of it kannski þess vegna) að vera af hinni alræmdu handbolta kynslóð í Hlíðanna, þá hef ég ekki senfil af áhuga fyrir þessu og þaðan af síður skiling. Var til dæmis rétt í þessu að komast að því að þetta er víst heimsmeistara keppni en ekki Evrópu keppni...eða var það öfugt?

Sem betur fer þá er evrópukepnin í listdansi á´skautum í gangi núna, svo ég horfi bara á það í staðin.

grrr

Í Kaupmannhöfn er snjóbylur, eða...það er allavega snjór. Við erum búin að hanga inni í allan dag, ég að safna kvíðahnút í magann fyrir prófið á morgun, Hákon að borða gulrót. Hér eru gulróta endar og eplakjarnar á öllum borðum, sem er ágætt því það að ganga um íbúðina og enda þeim reglulega gefur mér ástæðu til þess að gera eithvað annað en að læra.
Ég er komin með svo mikla leið á að vera í prófum. Sérstaklega vegna þess að ég er í rauninni búin að læra undir þetta próf fyrir löngu og er búin að hafa meira en viku til að rifja upp. Ég nenni ekki meir og er búin að taka allavega tvö geðvonsku köst í dag yfir þessu svo að núna er Hákon úti í búð að kaupa nammi og kók handa mér, gegn því skilyrði að ég fara aftur að læra.

oh hvað ég skal sko njota þess að vera í fríi.

Ch ch ch changes...

Ekkert svo drastískar reyndar, ég er bara búin að setja inn fullt af nýjum símanúmerum hér til hliðar undir "nogle praktiske ting". Þangað eru nú komin inn auk míns gamla númers, nýja gsm númerið hans Hákonar, og nýi heimasíminn okkar.

Úlpa

Hann Hákon var að kaupa sér úlpu, svona kæmpe* úlpu. Við köllum hana kæmpe úlpu vegna þess hversu svakaleg hún er í umfangi og vegna þess að í rauninni er hún ekki ein úlpa heldur tvær. Það er sum sé hægt að taka úlpið í sundur ef það er ekki mjög kalt og setja svo saman ef þannig viðrar. Hún er huge.
Mér finnst þetta afskaplega ágætt, bæði vegna þess að gamla úlpan var afskaplega sjúskuð og ljót, og líka vegna þess að ég hef fengið leyfi til að nota aðra hvora nýju úlpuna ef ég þarf að skjótast út í búð og nenni ekki að vesenast í kápuna.
Eitt hafði ég þó ekki séð fyrir sem gæti orðið vandamál og það er liturinn. Sjáið til sú nýja er nefnilega svört en sú gamla appelsínugul. Ekkert slæmt við það svosem, en ég sem er orðin svo vön því að þurfa bara að líta aðeins í kringum mig í margmenni og spotta hann strax í appelsínu getöpinu, tek bara ekki eftir honum lengur. Ég lennti tvisvar sinnum í því í dag að hreinlega týna manninum þó hann stæði við hliðina á mér!

Nú verð ég að kaupa á hann eitur græna húfu svo ég finni hann.

*danskt orðtak sem þýðir rosa, svaka og þ.h.

Mygla

Kannast lesendur við þessamálnotkun?

"Ég er að mygla úr próflestri"

"Brauðið í skápnm er myglað"

"Handklæðið myglaði í töskunni"

"Eldhúsveggurinn er myglaður"

Persónulega kannaðist ég bara við þrennt af þessu þangað til um daginn.

Stuttu eftir að ég kom heim rak ég augun í myglublett undir eldhúsglugganum, hvít gróin stungust í gegn um málninguna á tveimur stöðum. Nokkrum dögum seinna fann ég fleiri bletti og nú eru komnir rakablettir í veggin í svefnherberginu. Samkvæmt húsverðinum er það þakið sem lekur og afþví að ég er á efstu hæð sést það strax hjá mér.
Það hjálpar heldur ekki til að hér hefur varla stytt upp í mánuð, og þess vegna gerist þetta svona hratt, þó vandamálið hafi líkega verið til staðar lengi. Ég veit ekkert hvað maður gerir í svona, svo þangað til húsfélagið tekur ákvörðun sit ég og bíð eftir þurki og hugga mig við það að skv Húsa er "det meget værre hos dem ved siden af"

Vitiði hvað er mest kúl?

Að koma heim til sín á kvöldin og einhver er búin að þvo fötin manns, hengja upp og brjóta saman, kaupa í matin, búa um rúmið og taka til í eldhúsinu.

Ennþá meira kúl er þegar þetta gerist tvo daga í röð.

Í nótt

Í nott er síðasta nóttin sem ég sef hjá tölvunni minni, því annað kvöld verður neblega ekki pláss fyrir hana. Mikið óskaplega verður gott að þurfa ekki að bíða lengur, ár er alveg nógu langur tími.

Myndasiða

Nenniði að kíkja hingað:

http://web.mac.com/annos/iWeb/Site/Myndir.html

og segja mér hvort þetta sé eithvað sem ég ætti að tíma að borga fyrir.

(ath þetta er alger prufukeyrsla, full af stafsetningavillum og svolis. Eg þið viljið sjá allann textan þarf að fara í slideshow)

Jólin mín

Jæja þetta voru nú aldeilis indælis ágætis jól. Reyndar var tvisvar sinnum meira að gera hjá mér en oft áður sem er allveg í samhengi við það hversu vandlega mér tókst að flækja líf mitt um síðustu jól, in a good way. Ég kýs að þakka mínum einstöku hæfileikum í kæruleisi (þeim sömu og valda því að einhvernvegin vinn ég alltaf öll verkefni nóttina fyrir skil) fyrir það að ég fékk ekki taugaáfall yfir öllu sem átti eftir að gera og gerðu mér kleift að segja fokk á prófin tveimur dögum fyrir jól og leyfði mér að dunda mér í pakkapökkun og rjúpnaflettingum.
Ég segi það ekki að það komu öðru hvoru augnablik þar sem mér fannst að mætti allveg bæta eins og tveimur tímum í sólahringin, t.d þegar ég var að blása á mér hárið kl korter í sex á aðfangadagskvöld. Átti þá eftir að setja á mig maskara og koma mér yfir í næstu götu þar sem ég ætlaði mér að vera þegar klukkurnar hringdu.
Ég náði þessu nú svosem öllu saman en nú hef ég líka lært hvernig ég vil hafa hlutina í framtíðinni og hvernig á að fara af því.
Sjáið til kæruleysinu fylgir alltaf einhver fórnarkostnaður og það finnst mér miður. Til dæmis allar heimsóknirnar sem ég fór ekki í og fólkið sem mér tókst ekki að hitta. Hvað þá allt dótið sem ég ætlaði pakka niður og flytja út í íbúðina. Svo við minnumst nú ekki á prófin mín, sem viðrast nú ekki ætla að bera stóran skaða af.
Mér finnst hund fúllt að þurfa alltaf að fara snemma heim þegar ég er á íslandi því ég þarf alltaf að vera að gera eithvað annað á sama tíma og að þurfa að flýta sér á fjóra staði á einum degi því maður hefur ekki fjóra daga til þess.
Þess vegna hef ég tekið ákvörðun. Ég kem ekki til Ísland aftur með lærdómin hangandi yfir hausnum á mér. Aldrei framar mun skólabók laumast með í farangrinum. Um næstu jól verð ég búin að læra allt sem þarf að læra þegar ég kem heim, annas kem ég bara aðeins seinna heim (nei ég ætla ekki að eyða næstu jólum í Danmörku). Jólagjöfum verður sömuleiðis reddað fyrir heimkomu og ég ætla bara að fara einusinni í verslunarmiðstöð fyir jól. Og hana nú!
Næstu jól fara s.s í að baka rúsínukökur, pakka inn jóla gjöfum og alment að hangsast án samviskubits.

Nú gæti einhver sagt, noh þetta er nú aldeilis áramótaheit í lagi, en nei þar skjátlast ykkur. Þetta var bara ákvörðun, tekin á mjög yfirveguðu augnabliki á Tommahamborgurum fyrir jól. Áramótaheitið mitt er neblega allt annað, það er að muna eftir að ganga frá hnífapörunum í skúfuna þegar ég er búin að vaska þau upp.

Gleðilegt ár.

Skál fyrir þorláki...

og gleðileg jól.

Mest kúl afmælisdagur ever!

Þær stóðu bara þarna fyrir utan dyrnar þegar ég kom heim í gærkvöldi.






Fallegurstu rósir í heimi.

Ammlídag

Í nótt kom Giljagaur til byggða og í dag er ég 25 ára. En, þar sem jólasveinninn gefur ekki í skóinn í Danmörku og afmælisgjöfin mín er á Íslandi hef ég ákveðið að vera bara 24 aðeins lengur og eiga bara afmæli þegar ég kem heim. Í dag ætla ég að þrífa og ganga frá fyrir heimferð, blasta jólalög Baggalúts, fara í sturtu, kaupa jólagjöf og jú reyndar halda smá afmælis fögnuð með dönum, sem fer þó óðum fækkandi. Ágætis plan held ég bara.

Fyrir þá sem eru forvitnir um að vita hvernig aldurinn hefur farið með mig birti ég hér mynd sem var tekin fyrir tveimur dögum:



ps. eftir meiriháttar verslunarhelgi er ég loksins komin með vísi að almennilegum óskalista, á honum eru meðal annars;

Flott náttföt
Púsl
Svartar ermar
Augnskuggadót
Peysur og bolir
Svartir hælaskór
Dömuveski

Ég hefði greinilega átt að fara fyrr í bæinn.

Óskarlisti

Eins og venjulega um þetta leiti árs hef ég verið að dunda mér við gerð lista yfir það sem mig langar í í jóla og afmælisgjöf. Ég á neblega afmæli í næstu viku og svo eru jólin að koma og svona óskalistar hafa svínvirkað síðustu árin.
Ég veit ekki allveg hvað gerst hefur í ár en þegar ég leit yfir listann áðan tók ég eftir að það sem átti að vera hress og skemmtilegur jólagjafa listi, með lúksus dóti sem maður kaupir sér ekki sjálfur og öðrum þess konar óþarfa, er orðin að innkaupalista fyrir framtíðina.
Á þessum lista eru aðalega hlutir sem vantar inná heimilið, stórir sem smáir, auk hluta sem mig dreymir um að eignast einhvertíman í framtíðinni (sumt í mjög fjarlægri framtíð).

Hlýtt, stórt ullarteppi í sauðalitunum
Förðunarpensla + augnskugga
iLife 06 pakka í tölvuna
Kúl pottaleppa
Bókina viltu vinna miljarð
OXO dót
Litla ferðatösku
Tivoli útvarp sem gengur fyrir batterí og er hægt að tengja iPod við.
Jólabókina
Ísland í aldanna rás, nýju
Dúk á borðið (hvítan, úr IKEA t.d)
Stórt baðkar (svona frístandandi, sporöskju laga)
Þvottavél
Vegghanka fyrir viskustyki
Mjög hýja, fyrirferðalitla peysu sem skal notast undir kápur
Kökukefli
Bókahillu

Ég geri semsagt ekki ráð fyrir að að sjá mest af þessu undir jólatrénu í ár, en mun mjög líklega taka listann með mér í IKEA fljótlega eftir áramót og redda þessu ódýrasta.

Problems, problems

Ég stend frammi fyrir áður gjörsamlega óþekktu vandamáli. Sjáið til mig hlakkar til að fara að læra fyrir próf. Ekki bara vegna þess að prófalestri fylgir jólaskap og kertalykt, heldur aðalega vegna þess að ég virkilega hlakka til að fræðast meira og betur um efnið sem ég er að fara að taka prófið í, mjög skrítin tilfinning.
Þetta er þó ekki vandamálið.
Vandamálið felst í því að áður en ég tek það próf þarf ég að taka annað próf sem er langt frá því að vera úr skemmtilegu efni. Það er reyndar beinlínis leiðinlegt. Þessi leiðindi felast þó væntanlega helst í því að ég skil efnið ekki eins vel og í hinu faginu. Þess vegna þarf ég líka að nota extra tíma í það fag og get ekki leift mér að dunda mér við að læra hitt fagið utanað að gamni mínu. Þannig að nú sit ég og horfi á textan sem ég á að vera að lesa, en læt mig dreyma um þykku möppuna mína með öllu þessu skemmtilega sem mig langar til að skoða.

Ó ég á svo erfitt

1. desember

12 dagar í afmælið mitt.
13 dagar í heimkomu.

Update

Þegar til kom var það svo ekkert blessaður snjórinn sem hefur verið að trufla mig þessa vikuna, heldur helvítis strætókerfið!

Á ég að segja ykkur svolítið ljót?

Mér finnst svona veður yndislegt. Sérstaklega á sunnudögum, þegar ég þarf ekki að fara neitt út og get huggað mig undir sæng allann daginn. En mér fannst það líka yndislegt í kvöld þegar ég var á leið til byggða, vel klædd í hlýjum bíl.

Ef þú spyrð mig á morgun verð ég áreiðanlega búin að skipta um skoðun, því þá þarf ég að fara út kl 8, taka þrjá strætóa og ösla snjóinn uppá kálfa. En þangað til ætla ég að njóta kyrrðarinnar, myrkursins og kuldans, sem og jólaskapsins sem er farið að láta á sér kræla.

Fréttir

Eftir rúmlega tveggja mánaða bið kom í dag til mín lítill og skrítinn kall, með fitugt hár og setti upp hjá mér mitt eigið adsl, breiðbands net. Nú þarf ég ekki lengur að ste...afsakið fá lánað netið hjá nágrannanum við hliðiná, nokkuð sem gleður okkur bæði* mjög mikið. Ekki minnkaði gleðin þegar mér bauðst að dánlóda nýju msn forriti. Nú get ég verið á msn tímunum saman á þess að allt frjósi, þangað til annað kemur í ljós.

Ég er koma heim á morgun ég er mjög spennt en nenni samt ekki að byrja að pakka, sem segir okkur að ég er búin að ferðast of mikið á þessu ári þvi ég elska að pakka, það er yfirleitt upppakkningin sem ég nenni aldrei að klára. Núna er klukkan s.s að ganga sex og ég er aðalega að reyna að gera það upp við mig hvort ég eigi að biðja pabba að gefa mér fisk eða kjúkling og franskar á föstudaginn.
Kannski ég ætti að prófa að fara bara ekki með neitt, ég meina ég á tannbursta hjá Hákoni og ég get öruglega fundið gula bolinn hans sem ég svaf í mestallann janúar. Það gæti verið áhugavert að sjá hversu lengi ég kæmist upp með að vera alltaf í sömu fötunum áður en fólk færi að hafa orð a því.
Nei annars ég ég verð að hafa auka skó með, það segir sig sjálft, og þá er allveg eins gott að taka nokkrar nærbuxur til skiptana. Svo þarf ég líka að koma þessum þremur jólagjöfum sem ég er búin að kaupa heim einhverntíman svo það er allveg eins gott að gera það núna.

Jæja ég held að ég sé búin að tala mig inná að byrja á þessu. Best að fara að finna vegabréfið.




*Reyndar er ég að vona að hann hafi ekkert fattað þetta

I dag...

Lagaði ég hurð...sjálf!

Vikan

Ég er búin að eiga alveg ótrúlega pródúktíva viku, svona miðað við mig. Ekki nóg með að ég sé búin að fara fjórum sinnum útúr húsi til að læra, þá er ég líka búin að fara með hjólið mitt í viðgerð, einu sinni í bíó og fara í íslenskt pulsupartý. Þar að auki er ég búin að fjárfesta í grænni ryksugu og kaupa eina jólagjöf! Svo er ég líka búin að mæta í skólann.

Sko mig!

(Já og svo er ég búinn að kaupa mér flug heim 16. - 27. nóv)

Jólin mín byrja...

Eins mikið og ég er sammála því að verslanir byrji ekki að blasta jólalög og hengja upp jólaskraut áður en haustið er einusinni búið, þá get ég einhvernvegin ekki fengið það af mér setja upp þennann blessaða "jólin mín" borða á bloggið mitt. Það væri kannski öðruvísi ef ég væri heima (þetta er einhvernvegin miklu agressívara þar), en hérna gleðst ég yfir hverju merki þess að desember sé á næsta leiti. Ég viðurkenni reyndar að jólasmákökurnar, dagatölin og föndurdótið í nettó fer pínu í taugarnar á mér, einfaldlega afþví að þetta er orðið svo sjúskað eithvað í lok nóv. og byrjun des. En mér finnst yndislegt að sjá að Illum er byrjað að hengja upp seríur og þeir eru byrjaðir að gera skautasvell á Kongens Nytorv.

Ég byrja neblega að undirbúa jólaundirbúninginn í nóvember.

Ég hef tekið ákvörðun!

Þegar ég verð stór og get keypt stóra fallega húsið mitt, á það hús að vera með stóru eldhúsi sem er hægt að borða í og með stórum gluggum sem sólin skín innum. Í þessu eldhúsi ætla ég svo að sitja á sunnudagsmorgnum, drekka kakó og borða ristað brauð á meðan ég les blöðin og spjalla við Hákon.
Nákvæmlega svona voru morgnarnir okkar á meðan við gistum í Barmahlíðinni (þegar ég segi morgnar, meina ég auðvitað hádegi því við fórum alltaf svo sent að sofa, en þannig á það líka að vera á sunnudögum). Ég hef átt tvö eldhús um ævina, og innum bæði skein jú reyndar sólin á morgnanna en þar var hinsvegar ekki hægt borða, svo þessi upplifun var allveg ný fyrir mér. Og mikið sem þetta var notalegt.

Annað sem var notalegt var að sofa í rúmi sem var 2x2, nóg plás til að brölta fram og til baka og liggja þvers og kruss. Ég mun ekki getað litið rúmið mitt réttu auga eftir þessa viku. Stórt rúm er sem sagt líka komið á lista yfir framtíðaróskir.

Heyrðu já!

Ég er kominn heim, einusinni enn. Í þetta skiptið stoppa ég í tíu daga (fer heim 23.) og afþví að ég á svo æðislegann frænda, búum við Hákon í Barmahlíðinni. Þannig að það er hægt að koma í heimsókn og allt!
Ég hef þegar hafist handa við að borða íslenskan mat og klappa ketti og kærasta svo allt stefnir í góða Íslandsdvöl.

Hænan og fjöðurin

Maður getur nú svosem sagt sér það sjálfur að það kunni að spinnast upp kjaftasögur þegar sést til kærustupars koma saman út af klósetti í miðju boði. Jafnvel þó að maður hafi bara skroppið inn til þess að laga sokkabuxurnar sínar og ákveðið að pissa í leiðinni :-)

Merkilegt hvernig maður getur skrifað og tjáð sig um allt og ekkert (aðalega ekkert) á svona bloggi en svo þegar eitthvað reglulega stórt gerist, þá verður maður feiminn og veit ekki almennilega hvað maður á að segja. Hversu persónulegur vill maður í raun og veru vera við fólk sem maður kannski þekkir ekki neitt?
Ég geri mér grein fyrir því að tilfinningar og skap hefur og mun óhjákvæmilega skína í gegn um allt sem ég skrifa en þar sem ég hef ekki beinlínis verið í þessum aðstæðum áður veit ég ekki alveg hvernig ég á að meðhöndla þær, sérstaklega hér. Samt er einhvernvegin rangt að segja ekki neitt.
Amma mín dó í gær.
Nú gæti ég skrifað langa minningargrein, rakið það sem ég veit um líf hennar og dregið til hennar helstu kosti, hvað hún var góð í höndunum og hvað hún gat sagt skemtilega frá. Ég gæti líka talað um samband okkar, hvað ég var feiminn við hana þegar ég var lítil og hvað við urðum góðar vinkonur eftir því sem ég varð eldri. Eða hvernig henni þótti allt jafn merkilegt sem ég gerði hvatti mig til að gera allt sem ég vildi (þangað til að ég eignaðist mann og börn að sjálfsögðu).
Svo gæti ég náttúrilega líka, þó það megi nú öruglega ekki í svona minningargreinum, sagt ykkur hvað hún var stjórnsöm, þver og hvernig hún gat rifist og skammast eða látið neinn vaða yfir sig. Hún var samt líka fyndin og skemmtileg, og þrátt fyrir að vera hund-eldgömul einhver mesti töffari sem ég hef þekkt.
En ég ætla ekki að gera neitt af þessu. Bæði vegna þess að hún hefði ekki fílað það og líka vegna þess að þetta eru góðar sögur sem ég mun halda áfram að segja og þess vegna engin ástæða til að segja þær allar á einu bretti.

Þessvegna ætla ég bara að segja: mér fannst Amma mín skemmtileg, og ég mun sakna hennar.

Og svo tölum við ekki meira um það.

Heimsókn

Hákon kom heim til þess að fylla á ísskápinn fyrir mig.



og við bökuðum pönnukökur og buðum fullt af fólki (aðeins of mörgum reyndar, þurfum að eignast fleiri stóla.)


Svo, daginn eftir fórum við í laaangan göngutúr, og það kom rosaleg rigning


En það var allt í lagi, því við vorum með regnhlíf.

(hmm átti þessi færsla kannski betur heima á barnalandi ? "í dag fórum við mamma...")

Hjálp!

Var að lesa yfir það sem ég skrifaði áðan og attaði mig á því að ég hef smitast af gamla fólkinu.

Bjargið mér!!!!

Gamla hverfið mitt

Í gær voru óeirðir á Nörrebro, múrsteinum var kastað í lögreglu og yfir tvöhundruð manns handteknir, og þetta var ekki bara einhverstaðar á Nörrebro, nei þetta var í gömlu götunni minni. Sjónvarpið sýndi í gær beint frá 7-11 búðinni sem ég verslaði alltaf við og stoppustöðinni þar sem ég tók alltaf strætó til Sigga og Sigrúnar. Það fyrsta sem ég hugsaði þegar ég sá myndirnar var "ææ þeir voru í allann vetur að leggja þessa gangstétt, vonandi verður hún ekki rifin upp og eyðilögð fyrir þeim".

Þá held eg nú að það sé betra að vera hérna á Amager i rólegheitunum.

Hverfið mitt

Öðru meginn við húsið mitt er húsaþyrping með gömlum húsum. Hinumeginn við húsið mitt eru íbúðir fyrir aldraða og aðeins neðar í götunni er dagvist fyrir gamla fólkið.
Fyrir framan hverfispöbbinn minn stóðu um eftirmiðdaginn í gær, tvær ellimannaskellinöðrur og fjórar göngugrindur.

Ég bý í svo hipp og kúl hverfi.

Undur og stormerki

Kaupmannahafnarháskóli er orðinn reyklaus. Kannski drepst ég ekki úr óbeinum reykingum eftir alltasaman.

Fréttir sagð'ún

Fullt í fréttum svo sem, Anna Nicole eignast dóttur og missir son, Steeve Irwin dies a freakish death, Breitney spears eignast son.
Af mér er það helst að frétta að mér er batnað í skrokknum, skólinn er byrjaður og við erum búin að vera að koma okkur fyrir í íbúðinni (hengja upp myndir og ljós, breyta stofunni og breyta henni til baka og solis). En núna er Hákon farinn og ég þarf að byrja að læra og venjast Danmörku upp á nýtt.
Já og svo þarf ég að kynnast gasinu sem ég er skíthrædd við, ég hef neblega ekki komist nálægt eldavélinni síðan ég kom, þetta er víst mjöög sniðugt.

Datt!!

Í gær þar sem ég stóð í sakleysi mínu við eldhúsgluggann. Sem ég stend þar, minding my own business, með jógúrtflösku í hönd, verður mér það á að reka augun í bletti á skjannahvítri eldhúsinnréttingunni. Eins og góðri húsmóður sæmir halla ég mér örlítið fram til að kanna hvaða aðferð gæti reynst best við þrif á slíkum blettum. Skiptir þá engum togum nema bara það að mottann sem ég stóð á rennur undan fótum mér með þeim afleiðingum að ég dett, beint á rassinn með ópum og köllum og jógúrtin slettist upp um alla veggi.
Núna er mér illt í öxlunum og hálsi og marin á rassinum. Ég fæ mér sko ekki jógúrt aftur í bráð.

Söguleg stund

Hákon og Anna saman í flugvél (við vorum glöð með það, í alvöru)

Í gær borðaði ég pönnsur og súkkulaðiköku, í dag hætti ég í vinnunni og flyt í fjórða skipti á einu ári, á morgun fer ég í klippingu og ömmukveðjur, og hinn daginn fer ég út.

dæsi dæs...mig grunar að þetta verði ekki í síðasta sinn sem ég geri eithvað þessu líkt.

En Pönnukökurnar voru góðar.

What I did this summer

Í sumar er ég búinn að vinna og sofa, fá kvef, púsla eitt púsl og lesa nokkrar bækur. Ég fór líka ég í viku sumarfrí með Hákoni í sumarbústaðnum okkar (þ.e heima hjá pabba og mömmu og knúsaði köttinn minn) og svaðilför í Þórsmörk. Svo fór ég fjórum sinnum á tónleika og einusinni í brúðkaup og halda afmæli. Við erum líka búin að bjóða fólki í mat og vera boðin í mat og fara út að borða.

Það sem ég er ekki búinn að gera nóg af er að hitta vini mína meira eða ömmur mínar, borða pönnukökur og fara í berjamó.

Nú er vika í það að ég fari aftur til Danmerkur og á þessari viku þarf ég að pakka niður, flytja út af Langholtsveginum, fara í klippingu og á tónleika, borða pönnukökur, skúffuköku, lax, og skyr, hætta í vinnunni og kveðja alla.

Ef þið viljið hitta mig þá má hringja, annars kam ég aftur um miðjan október í frí, svo það verður hægt að hitta mig þá.

Attention visitors!

Eða bara Hilla því hún er víst sú eina sem les þetta lengur...

Geirfuglaballið á Menningarnótt hefst á miðnætti í Iðnó, húsið opnar kl 22:30. Ég verð þar í bláum kjól og með þrenn pör af skóm til skiptana, komið og dansið með mér!

Helgar

Um síðustu helgi gerðust þau undur og stórmerki að ég fór í bæinn á tónleika og kom heim til mín seint um nótt.
Um þessa helgi er ég veik og geri mest lítið annað en að horfa á Strumpana í tölvunni, jú og horfi á Gey pride gönguna í sjónvarpinu (léleg útsending btw) að farast úr gremju yfir því að geta ekki verið á staðnum.

En um næstu helgi, um næstu helgi kemur það sem ég er búin að vera að bíða eftir í heilt ár, neblega Geirfugla ballið mitt. Ég er að smala og er að reyna að ná sem flestum til að dansa með mér, því tveimur vikum seinna þarf ég að fara aftur til Danmerkur, og af því að ég er búinn að vera lélegur vinur í sumar þarf ég að ná að hitta fullt af fólki áður en ég fer. Þannig að það verður hægt að finna mig eftir miðnætti á menningarnót í Iðnó .

Mikið óskaplega er tímafrekt að hafa það svona huggulegt.

Svo er líka huggulegt að slá upp afmælisveislu í eldhúsinu sínu, með kökum og kertum og sjóræningjadiskum. Og að fara út að borða og gefa pakka.

Ótrúlega skemmtilegt allveg :-)

Meira huggulegt

Að labba heim til sín um nótt í fallegu veðri með Esjuna í baksýn.

Ekki eins huggulegt

Að vera staddur niðrí bæ og vita ekki hvernig maður á að komast heim til sín!

Svo var hún bara allt í einu kominn heim.

Mikið óskaplega er huggulegt að fara í búðir og kaupa mat sem maður þekkir, borða soðna ýsu, kartöflur og rúgbrauð í hádegismat, í náttfötum og hlýjum sokkum. Og að sitja í sólinni, klappa kettinum sínum og hlusta á Gufuna í bakgrunninum.

Ísland er snilld!

Flutt! (for real this time)

Ikea dótið kom í gærkvöldi um tíuleitið. Pabbi var búinn að raða saman þremur skápum fyrir hádegi og ég raðaði saman sófanum, og saman tókum við til í öllu draslinu. Ég er líka búin að tilkynna flutning og þvo þvott.

Nýja íbúðin er sem sagt tilbúin svo nú er ágætt að fara að koma sér í heim :-)

Back on schedule

Ég er enn á vindsænginni og hún virðist halda lofti. Svefnsófinn og fataskápurinn koma annað kvöld og ég er búin að fara tvisvar í sturtu.
Tveir sólahringar í heimkomu.

Flutt! (eda svona næstum)

Fimmtudagurinn 15. júní:
Próf 9-12
Taka á móti lyklum 12:30
Húsgøgn sótt á milli 13 og 14
Húsgøgn afhent á ca 15
Restin af deginum koma sér fyrir og undirbúa próf á morgun.

Føstudagurinn 16. júníPróf 10-11:30
Ikea kaup of afhenting restina af deginum.

Laugardagurinn 17. júní
Áframhaldandi fyrirkoma
Undirbúa hópverkefni
Borda ss pulsur og nóakropp

Sunnudagurinn 18. júlí
Hópverkefni
Skila lyklum

Mánudagurinn 19. júní
Pabbi afmæli.
Verslunardagur og reddingar
Út ad borda

Thridjudagurinn 20 júní
Thvo føt og pakka nidur
Kastrup 20
Flugvél 21:30
Heim 00:00

Nákvæmlega svona var planid fyrir sídustu dagana mína í Kaupmannahøfn, soldid strangt en fullkomlega doable. Planid hrundi á lid 2 í gær thegar fluttningamennirnir mættu ekki á stadinn.

Thad virdst vera komin hefd á ad ég sofi fyrstu nóttina á nýjum stad á vindsæng í tómri íbúd. Nema ad núna er vindsængin farin ad leka og thad er ekkert vatn á badherberginu.

Í vetur...

þegar ég fór sem mestum hamförum á fasteignasíðunum danmerkur, komst ég að því að hlutir eins og baðherbergi eru ekki sjálfgefið fyrirbæri í kaupmannahöfn. Marg oft rakst ég á íbúðir þar sem klósettið var frammi á gangi (fyrir utan íbúðina) og sturtuklefum hafði verið komið fyrir ýmist í stofunni, eldhúsinu eða svefnherberginu. Afþví að ég er frek og alltof góðu vön sætti ég mig ekki við þesskonar aðstæður og þess vegna á ég núna íbúð með oggulitlu baðherbergi sem inniheldur vísi að sturtuklefa.
Fyrir það er ég óendanlega þakklát, sérstaklega eftir að ég uppgvötvaði að fólkið í húsinu við hliðinná mér þarf að fara út og niður í kjallara til þess að komast í sturtu!

Á morgun flyt ég og á morgun tek ég líka próf ( og hinn reyndar líka) og að segja að ég sé orðin soldið stressuð is putting it mildly. Ég er farin að vakna upp með andfælum á nóttunni og get ekki haldið einbeitingu nógu lengi til þess að læra neitt að viti. Ég geri í rauninni mest lítið að viti þessa daganna annað en að slugast í hinu og þessu og veð úr einu í annað. Það sem heldur mér frá því að fara gjörsamlega yfirum er bara sú tilhugsun að eftir eina viku verð ég komin heim í fangið mitt og ég get farið að lifa eðlilegu lífi. Þetta verður gott sumar.

Ojbarasta

Thvílíkur vidbjódur sem thad er ad vera í prófum í júní, ugh. Úti er rúmlega 20 stiga hiti og sól og ég er föst inni á bókasafni. Hverjum dettur svonalagad í hug!?
Svo finnst mér ég vera ad missa af sumrinu thví ég er svo skilyrt ad ef ég er ekki ad skipta á kúkableyjum eda snýta hornösum thá kemur ekki sumar. Svo loksins thegar ég kemst heim verda kúkarassarnir komnir í sumarfrí og öllum batnad kvefid, ussumsvei.

Svo langar mig í lopapeysupartý í kvöld :(

It works!

Praise the lord and hallelúja it works. Korter í heimför og loksins tókst mér að fá helv... fyrirgefið, dásamlegu webcamerunni mína til að virka. Mörg þúsund króna fjárfestingin mín er loksis farin að borga sig :-)

Auglysing

Á einhver afgangs hleðslutæki fyrir iBook G4, stóru gerðina, sem ég má fá/kaupa? Mitt er að detta í sundur.

one down

Það hvarflaði að mér, þar sem ég var að merkja mér prófið mitt í gær, að það boðaði kannski ekki gott að fara að taka próf 06.06.06 og það sama hvarflaði að mér þegar ég var sest í demonenn (rússíbana sem fer á hvolf) í tívolí í gærkvöldi. bæði hafðist þó og vel það, ég fór m.a.s tvisvar í rússíbanann.

Prof - 13 klst

Thegar allt kemur til alls tha er anaómía ekkert annad en eitt stórt púsluspil, og thad vill svo til ad ég er gód í ad púsla... thad er verra med helvítis lífedlisfrædina.

Dan-tina

"Musklus thyrocricoidea hæfter sig imellem cartilago thyreoidea og cartilago cricoidea, den trækker sig sammen og strækker på musklus arythyreoidea, dette skaber spænde i stemmebånderne..."

Þetta og annað svipað ómar í hausnum á mér á kvöldin þegar ég fer að sofa á kvöldin. Ég er orðin stíf í hnakkanum, er farinn að bíta óþarflega fast saman tönnunum á nóttunni og svo er ég með vöðvabólgu í upphandleggjunum...oh the joys of education.

Bitch and moan

Það fer allveg ósegjanlega í taugarnar á mér að ég skuli vera ennþá í prófum (fyrsta prófið næsta mánudag, annað og þriðja 15. og 16) það pirrar mig næstum því jafn mikið og það hvað tímin líður hægt í Danmörku. Á þessum tíma á ég að vera komin í fulla vinnu, fá þrjár máltíðir á dag og eiga frí á kvöldin.
Þess vegna nenni ég ekki að skrifa neitt þessa dagana, því lets face it, ég er hundleiðinleg orðin og mér finnst óþarfi að leggja það á ykkur líka. Það er nóg að kvarta í þeim sem eru í sömu súpunni og ég, og þessum sem ég er alltaf að hringja í og hefur gefið mér formlegt leyfi til þess að kvarta í sér. Hann þorir heldur ekki annað, því ég er með sokkapar og tannbursta frá honum í gíslingu múhahaha...
En allavega, til þess að bæta sjálfri mér og öðrum þetta upp, þá ætla ég að verða ótrúlega skemmtileg í allt sumar, sérstaklega eftir 17 fokkings JÚLÍ þegar ég skila síðustu ritgerðinni!

21 days...

Mig langar í...

Hrært skyr með miklum sykri og rúgbrauð með skólakæfu, ristað brauð með hreinum smurosti og kók, humar með hvítlauk og ristuðu brauði, steiktann fisk í raspi með kartöflum og kokteilsósu, steiktan fiskbúðing, SS pulsu með tómatsósu (heimagerða), Bæjarins bestu, kjúkling og franskar, mjólkurkex til að dýfa, súkkulaðimöffins frá bakarameistaranum, gúllas og kartöflumús, soðna ýsu, eplapæ með súkulaði skafís, amerískar pönnukökur með sýrópi smjöri og jarðaberjum, speltbrauð úr Grímsbæ, lasagnia, spaghetti bollognese, brauðstangir frá pizzahut....

ég er svöng.

Í dag

Í dag er nákvæmlega einn mánuður í það að ég komi heim.
Einn mánuður... það gera 32 dagar eða fjórar vikur og þrír dagar. Ég ætla ekki að ganga svo langt að fara að telja klukkustundirnar, því það er sama hvað ég geri, niðurstaðan verður alltaf sú sama: þetta er of langt.

Á móti kemur þó að þetta er styttra en það var í síðustu viku og það er allavega eitthvað til þess að gleðjast yfir er það ekki?

Jæja viljiði vita meira?

Ég sá þessa íbúð fyrst í febrúar, þegar ég var að stelast til að skoða fasteignaauglýsingar. Á þeim tímapunkti var ekki á dagskrá að fara út í íbúðarkaup. Ég féll strax fyrir henni, og var fljót að koma mér út af síðunni og bölvaði sjálfri mér í sand og ösku fyrir að hafa verið að þvælast þarna in the first place. Það er neblega svo leiðinlegt þegar mann langar í eitthvað sem maður getur ekki fengið, og mér fannst nóg komið af þess konar leiðindum á þeim tímapunkti.
Svo fyrir þremur vikum urðu aðstæður þannig við höfðum möguleika á að kaupa, og þá ákvað ég að gá hvort íbúðin væri þarna enn, þó ég væri eiginlega hand viss um að svo væri ekki. En viti menn, þarna var hún og afþví að við hefðum verið hálfvitar ef við hefðum ekki a.m.k reynt ákváðum við að stökva á hana.
Caprivej er úti á Amager, þar sem skólinn minn er, í rólegu hverfi rétt hjá ströndinni. Þarna er ofsalega mikið af trjám og á bakvið húsið mitt er æðislegt hverfi með eld gömlum og litlum einbýlishúsum sem ég ætla að rannsaka vel í haust. Íbúðin sjálf er mjög týbísk millistríða blokkaríbúð, hún öll nýuppgerð, og það hefur enginn búið í henni eftir breytingar. Í eldhúsinu er glænýr ískápur og gaseldavél sem er mikill spenningur fyrir (þó það eigi nú eftir að koma í ljós hvort það verður einhver peningur til þess að kaupa mat þegar búið er að borga öll lán og svona).
Nú bíð ég bara eftir því að fá lyklana sem verður vonandi og að öllum lýkindum 15. júní því það eru nokkrir lausir endar sem þarf að hnýta fyrst og svona. Mér finnst soldið langt þangað til, en ég hef svosem blessuð prófin til að dunda mér við þangað til...

Caprivej 6

Síðasta skattskýsla var mjög einföld, afþví að ég á ekki neitt, basically (eða átti).

Allavega, næsta skattskýsla verður töluvert flóknari...kíkið í myndaalbúmið.

Hvítt...

er málið í Kaupmannahöfn þessa dagana. Síðan fór að sjást til sólar hafa allar gínur verið klæddar í skjannahvít föt og í HM er heill veggur tileinkaður hvítum fylgihlutum. Inspíreruð af umhverfi mínu fór ég því í gær og keypti mér skjannahvítann sumarkól, í hverjum ég fór og hitti fólkið mitt í bröns í hádeginu.
Kjóllinn er æðislegur, en mér fannst samt soldið eins og að ég hefði farið út á náttkjólnum eða að ég hefði stungið af úr brúðkaupinu mínu eða eitthvað. (Samt ekki því ég hefði aldrei farið að gifta mig í sjúskuðum grænum sumarskóm, það segir sig náttúrulega sjálft). Samt ein pæling, hvað er manneskja sem er fræg fyrir að setja bletti í fötin sín eiginlega að kaupa sér hvít föt?

Hvort mæliði með biotex eða vanish á ísbletti?

Heitt heitt

svo svaðalega heitt.
Ég er komi með sólarexem og asnalegt far á bringuna, en hey, ég er allavega með far. Svo á að fara að kólna í næstu viku þannig að þá get ég kvartað yfir því.

Svo langar mig að biðja Ýrr afsökunar á því að hafa gleymt útskriftarpartýinu hennar sem mig langar rosalega í, ég fer bara alltaf í svo vont skap þegar ég hugsa um það sem ég missi af á Íslandi að ég reyni að gleyma því að það sé yfirhöfuð eitthvað að gerast þar. Það virkar svona vel.

Kviss bang búmm

Og svo var allt í einu allt orðið grænt.

Á þremur dögum hefur hvert einasta tré hvort sem þau eru græn eða bleik sprungið út og allt í einu er maður bara búinn að gleyma því að það hafi nokkurtíman komið vetur. Það er líka komin svona útlandalykt, sem er einhverskonar samblanda af mengun, riki og miklum lofthita. Það blandað saman við ýmsar aðrar lyktir sem fylgja sumrinu er að valda því að við lifum þessa daganna í stöðugu flashbacki, og rifjum í sífeldu upp fyrsta mánuðinn í Danmörku sem við vorum að mestu búnar að gleyma. Það þarf varla að taka það fram að okkur þykir við hafa verið ansi duglegar að komast í gegn um veturinn, semþýðir líka það að við förum allveg að komast heim.
Já og talandi um að komast heim, þá erum við komnar a.m.k einu skrefi nær þeim merka áfanga að fá að taka próf því próf taflan er komin í hús, og ekki seinna vænna segja sumir ( þó ég hafi allveg eins búist við henni daginn fyrir fyrsta prófið). Allavega, þá verð ég í prófum 6. 15. og væntanlega 16. júní, sem er fyrr en við bjuggumst við. En það er líka ágætt því þá er ég örugg um að komast í allar útskriftaveislurnar sem ég þarf að mæta í og það er nú gaman.
Sjálfur heimferðadagurin er ekki kominn á hreint einnþá, því ég verð með gesti (sem heita mamma og pabbi) og ekki fer ég að skilja þau eftir bara svo ég geti komist heim í gasböðru og kandyfloss á 17. júní.

Sumar sumar sumar og sól

Sing it with me people...

Hér er 15-20 stiga hiti og sól. Í gær fórum við eftir skóla, keyptum okkur ís og komim okkur svo fyrir í Rosenborghave, sleiktum sólina og veltum því fyrir okkur hvernig væri hægt að opna hvítvínsflösku án upptakara, það er að segja ef einhver nennti að fara og kaupa vínið, rosalega verður maður dasaður í svona sólböðum.

Helgin

Þau undur og stórmerki gerðust nú á dögunum að ég fór að heiman frá mér á föstudagskvöldið berfætt í silfur glimmerskóm, og kom ekki heim til mín aftur fyrr en seint um nótt. Á þessum tíma náði ég að fara í matarboð og míní stelpupartý, labba niður strikið og fara á karíókí bar og læra nokkra danska slagara.
Ég var búin að gleyma hvað svona er skemmtilegt, enda hefi ég ekki komið svona seint heim síðan í desamber. Mér tókst meira að segja að taka nokkrar myndir og allt.

Síðan er ég bara búin að liggja í leti og kíkja í bók öðru hvoru.

............................

Í öðrum fréttum:

Ég er að setja nýjar myndir á myndasíðuna.

og

Ég er formlega búin að taka alla sumarskóna í notkun!!!!

Morð!

Í gær var framið morð i garðinum mínum, en áður en þið farið að hafa áhyggjur af öryggi mínu þá vil ég taka það fram að fórnarlambið var í þessu tilfelli dúfa og árásarmaðurinn væntanlega köttur eða ránfugl af einhverju tagi. Þetta hefur verið mikil barátta, því þegar ég kom út var stéttin öll þakin hvítum fjöðrum og blóðslettum hér og þar og líkið sjálft lá hauslaust og kviðrist á jörðinni.
"Það er allavega öruggt að þessi drapst ekki úr fuglaflensu" hugsaði ég með sjálfri mér um leið og ég reyndi að troða mér og hjólinu mínu framhjá líkinu án þess að stíga á það.
Þegar ég kom heim í gærkvöldi var búið að henda dúfunni í ruslið, en það eru ennþá fjaðrir út um allann garð.

?

Hvernig er hægt að vera með nærri því 3 cm langt hár, vaxandi á milli augnanna á sér og taka ekki eftir því???

New tricks

Ég er búin að skipta um útlit á síðunni minni. Hitt var oft með einhverja stæla og svo var ég líka bara komin með leið á því.

Gamlir hundar verða bara að venjast þessu.

Small pleasures

Það er komið vor, í allvörunni. Það er búið að kveikja á gosbrunninum á Amagertorv, það er hlýtt á daginn og hlýtt á kvöldinn og það er blómailmur í loftinu og áðann fann ég m.a.s lykt af kúamykju (eða allavega vona ég að það hafi verið kúamykja).
Svo fékk ég ís á laugardaginn, köku í gær og núna er ég að borða allveg fullkomlega þroskuð grísk jarðaber.

Maður verður víst að vera ánægður með það sem maður hefur, fyrst maður fær ekki það sem maður vill.

Komin heim?

Alein (í Danmörku), með víðáttubrjálæði í alltof stóru rúmi.

Ég er búin að borða og borða, kyssa og knúsa, hlægja og brosa og heilsa kurteislega, fara í sund og bað, vera sæt og skemmtileg og allmennt láta mér líða vel, mér tókst meira að segja að vera fyndin og segja brandara nokkrum sinnum. Mér tókst líka að gleyma því að ég byggi einhverstaðar annarstaðar en á Íslandi.

Og mig langaði ekkert að koma hingað aftur.

hmmmm

Ég var að klára að setja inn myndir úr jólapartíinu síðasta. Soldið seint kannski?

Annars er Ísland jafn fagurt og frítt og síðast, og núna er meira að segja sól og blíða, svo ég fæ að gellast í leðurstígvélum og með sólgleraugu og í pilsi. Og svo fæ ég ís öðru hvoru, þarf eiginlega ekki meira.

Ég er komin heim!

Agalega stuttur fyrirvari og top secret þar að auki. Mér fannst þetta ótrúlega skemtilegt og er mikið að velta því fyrir mér hversu oft maður getur birst svona óvænt áður en það fer að verða gamalt.

Reyndar skil ég ekki hvernig er hægt að lifa svona tvöföldu lífí og vera alltaf að ljúga. Allavega var ég komin með dauðans samviskubit eftir einn sólahring af "já einmitt ég kem heim 7. ætlarði ekki að sækja mig...ha?"
Shit, fólkið sem sat með mér í flugvélinni hefur öruglega haldið að ég væri að drepast úr flughræðslu, því ég sat teinrétt alla leiðina, óf saman fingrum og stappaði fótum á milli þess sem ég reyndi að kíkja á úr sessunautar míns til að sjá hvað væri mikið eftir. Ofaná alltsaman var þetta leiðinlegasta flug sem ég hef farið í og langt eftir því, ekki einusinni smá ókyrrð til að drepa tíman við.

Að lokum vil ég svo þakka þeim sem hjálpuðu mér í lyginni, ég vildi að þið hefðuð getað séð þetta líka :)

Hahaha

Stundum er gaman að vera tortryggin að eðlisfari, ég er búin að finna þrjú aprílgöbb á netinu.