Ég er búin að þrífa eldhúsið, losa mig við panntið, skipta um á rúminu og skúra gólfið!!!

Það mæti halda að danaprins væri að koma í heimsókn.

Júróvisjónpartí

Íslenskt nammi og auglýsingar, snakk og kók, áfengi og meira áfengi, öskrandi gleði og hlátrasköll, dans og söngur.

Takk Sylvía.

Kötturinn minn

Samskiptafötlun...

...er yfirskriftin á nýjum kúrs sem ég er í. Hann fjallar um hvernig mismunandi fatlanir hafa árhif á samskipti fólks og er hann kenndur af jólasveininum. Í síðustu viku prófuðum við að vera blind og heyrnarlaus í tvo tíma og þessa vikuna erum við á táknmálsnámskeiði frá níu til þrjú. Ég á aftur á móti við mína eigin samskiptafötlun að stríða, og ég er ekki að tala um að að vera útlendingur í útlöndum (sem flokkast til samskiptarfatlana), nei ég er að tala um tæknileg samskipti mín við umheiminn.
Eg er með skype sem deyr reglulega í miðjum samtölum, msn sem frýs reglulega, aftur í miðjum samtölum ef svo ber undir, síma sem neitar að hringja til Íslands nema þegar hann er í stuði og tekur ekki við sms-um frá ákveðnu fólki, og svo á ég webkameru sem kostaði milljón og eina sem ég fæ ekki til að virka (ég get reyndar séð sjálfa mig en enginn annar getur séð mig sem er tilgangurinn með þessu öllu saman).

Andskotans!

Melodi grand prix

(eða eins og það heitir á mannamáli: undankepni dana fyrir söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva)

Ég held að ég geti sagt, nú þegar og með fullri vissu að Sylvíu Nótt mun ekki standa nein ógn af framlagi dana í ár.

Úti er kalt og sól og yfir mig hellist skyndilega sterk þörf til þess að taka til í holunni minni...ég vona að ég sé ekki að verða eitthvað veik!

Heyrdu!

Mikid rosalega var sídasta blogg eitthvad leidinlegt madur! Ég veit ekki hvad ég var ad pæla!
Annars er tad helst í fréttum ad forsídufrétt DV í gær var med mér í grunnskóla og ad ég er byrjud í tímum hjá Jólasveininum. Get ekki gert upp vid mig hvort mér finnst merkilegra.

Betr´í dag en í gær

Eins og ég sagði alltaf við foreldra nýrra barna á leikskólanum.

Í morgun þegar ég vaknaði hafði skaflinum á glugganum ringt í burt og úti var sól og heiður himinn. Svo fór ég í bæinn, fékk mér pulsu og kíkti í hm með Sigrúnu.

o jæja, batnandi borgum ver best að lifa.

Day one

Æi, Kaupmannahöfn var ekki vinkona mín í gær.

Fyrir það fyrsta þurfti ég að vakna í skólann klukkann átta. Það var í sjálfu sér allveg nógu slæmt og þessvegna ekki á það bætandi þegar ég opnaði augun um morguninn og uppgvötvaði snjóskafl yfir glugganum mínum. Og þetta var ekki svona huggulegur íslenskur snjór, heldur blautur og kaldur snjór sem lamar samgöngukerfi og treður sér allstaðar inn í fötin manns.
Snjónum hélt svo áfram að kyngja niður allann daginn, sem hefði svosum allveg verið nógu fallegt (svona út um gluggann) en ég var bara þreytt og vildi ekki vera þarna, þannig að ég hélt bara áfram að vorkenna mér. Sem betur fer var mér boðið í lummur til eftir skóla þannig að ég hafði eithvað að hugga mig við.

Aftur á móti gekk ekki klakklaust að komast þangað.

Fyrst ætlaði ég að prófa metroið, en þegar ég uppgvötvaði að ég hefði þurft að bíða í 20 mínútur til að komast kannski eftir mikinn troðning með þeirri lest, ákvað ég frekar að taka strætó, ég og allir hinir 70 sem voru líka að bíða. Sem betur fer fattaði ég að labba upp á næstu stoppustöð á undan þessari sem allir hinir fóru á og kom þessvegna inn í nánast tómann strætó og fékk sæti og allt.
Eftir 40 mín rúnt á Amager sem undir venjulegum kringumstæðum tekur ca. 5 mín og mikið ösl í gegnum blautann snjó og salt drullu tókst mér að komast í lest. Þar var nóg pláss svo ég kom mér vel fyrir með ipodinn...of vel as it turnes out.
Ég var rétt um það bil þremur sekuntum of sein að standa upp þegar ég kom á áfangastað, svo var ég líka með vetlinga þannig að mér gekk illa að hitta á litla bláa takkann sem opnar millihurðirnar í lestinni svo hún opnaðist ekki strax þessvegna voru dyrnar út úr lestinni búnar að lokast þegar ég komst þangað og vildu ekki opnast hvernig sem ég ýtti á takkann.
Ég endaði sem sagt með því að fara út á næstu stoppustöð, sem er einmitt fyrir utan það svæði sem klippikortið mitt gildir á. Það hefði verið mjög týbískt ef það hefði verið lestarvörður á svæðinu að tjekka miða, en svo var nú ekki. Enda þótti mér allveg nóg að þurfa að bíða í 5 mín eftir næstu lest og þurfa svo að vaða snjó og stöðuvötn til Sigga og Sigrúnar, því þegar hér var komið sögu var farið að rigna.

Kvöldið var samt fínt, en mér var kallt á fótunum þegar ég kom heim.

Krash, bang, búmm...

ái...

ég er lent.

Buzzzy

Ég er upptekin á ljósbleku skýi, læt heyra í mér þegar ég lendi...

Dæs

Eftir fimm daga þrotlausar skriftir, óteljandi maltisers kúlur, næstum því heilann pakka af ss pulsum, eina dós af túnfisksalati og hálfann pakka af hrökkbrauði var ekkert annað að gera en að krossa fingur og ýta á send (með hinni hendinni).

Loksins, loksins er ég komin í jólafrí!

Nú get ég tekið til við allt það sem ég ætlaði að framkvæma milli jóla og nýjárs, og ég ætla ekki einusinni að reyna að halda því fram að það hafi verið sökum lærdóms.
Á listanum er meðal annars að stytta buxur og kjól, safna saman tónlist í tölvuna,horfa á fullt af bíómyndum, fara á kaffihús og í partý, knúsa mann og annann, fara í leikhús, sinna ömmum, ketti, foreldrum og vinum, já og lesa smá anatómíu.

Djöfull verður þetta æðislegt.

Denmark vs. Iceland

Á Íslandi eru allir peningarnir mínir á kortinu mínu, sem er til dæmis ekki hægt að nota í strætó.
Í Danmörku er ég alltaf með pening í vösunum, allavega nóg fyrir einni pulsu og strætóferð hvert sem ég vil fara.
Á Íslandi (í morgun) þurfti ég að taka tvo strætóa til að komast heim til mín. Beið eftir þeim fyrri í tíu mínútur (í pilsi og þunnum sokkabuxum)og komst svo að því að hinn seinni gengur ekkert lengur þá leið sem ég hélt og tókst með snarræði að koma í veg fyrir að ég endaði í Kópavogi.
Í Danmörku get ég alltaf komist leiðar minna með strætó eða lest og þarf sjaldan að bíða lengur en í fimm mínútur.
Á Íslandi keypti ég mat fyrir 2500 kr (reyndar í dýrri búð en þetta voru ekki margir hlutir)
Í Danmörku kaupi ég sjaldan mat fyrir meira en 75dkr (og það er í dýru búðinni)
Á Íslandi er ég mað gallabuxur sem eru of stórar en ég mun passa í þegar ég fer aftur.
Í Danmörku hjóla ég allt og borða ekki neitt, sem er að hafa mjög skemtilegar afleiðingar.
Á Íslandi geri ég alla í kringum mig geðveika með því að endurtaka aftur og aftur "Sko, í Danmörku er það þannig að..."
Í Danmörku tala ég ekki um annað en að komast heim.

Reality strikes back

Ég er mætt á bókhlöðunna og hér mun ég vera út vikuna.

Jæja...

best að drífa sig heim.

Hata hata hata...

að skrifa ritgerðir á dönsku!

Próf

Í Kaupmannahafnarháskóla er allt gert í þríriti, sem betur fer fengum við þrefaldann kalkipapír.
Það mátti bara nota svartann eða bláann kúlupenna og skrifa fast svo að svörinn sæjust á öllum síðum, og alls, alls ekki skrifa út á spássíðurnar svo að það væri hægt að ljósrita prófið seinna. Þegar ég var búin hrósaði yfirsetukonan mér sérstaklega fyrir hvað prófið mitt var skýrt, ég fell þá allavega ekki út á það.
Hverja örk þurfti svo að merkja sérstaklega með nafni og cpr-númeri, blaðsíðu tali og fjölda síðna og í lokin átti maður að rífa allt í sundur og skipta blöðunum í þrjá bunka; gulann, hvítann, og bleikann og leggja hvern fyrir sig í þartilgerð umslög sem líka þurfti að merkja.
Það tók sinn tíma að útskýra allar þessar seremóníur svo nú skil ég afhverju við þurftum að vera mætt hálftíma áður en prófið byrjaði.

Prófið sjálft gekk bara vel.

2005

Árið sem allt gerðist!

Takk til ykkar sem tókuð þátt í því.

Snjókorn falla...

Er eitthvað undarlegt við það að hafa alltaf sungið;

"ég ætla'ð kyssa þig undir mistiltein' í kvöld við kertaljósin slökt" ?

Mér finnst þetta allavega mjög lógískt!

Ísland, best í heimi!

Mikið rosalega þurfti ég á þessu að halda. Ég er nú þegar búin að uppfylla stórann hluta af óskalistunum ( bæði matar og hinsegin) og knúsa alla sem ég hitti og á morgun fer ég í vinnuna til að gá hvort að börnin vilja knúsa mig. Sjáiði til sjö knús á dag í þrjá og hálfann mánuð gera 770 knús sem ég hef ekki fengið, svo ég ætla að nota jólafríið til að bæta mér þau upp og til að hamstra fyrir næsta ár.
Þess vegna ætla ég ekki að vera að eyða tímanum hér næstu vikuna en ef ykkur leiðist þá megiði skrifa ykkur á þennann lista:

1. eitthvað handahófskennt um þig
2. hvaða lag minnir mig á þig
3. hvaða kvikmynd/sjónvarpsþáttur minnir mig á þig
4. hvaða bragð minnir mig á þig
5. eitthvað sem hefur bara þýðingu fyrir mig og þig
6. fyrstu ljósu minninguna mína af þér
7. á hvaða dýr minnir þú mig

you know the drill...

(persónulega þá finnst mér fyrsta minningin skemmtilegasti hlutinn, svo það getur verið að ég svari bara því)